Astrofotoğraf çekimi için ekipman alacaksanız teleskop ile kameranın birbirine uyumunun çok önemli olduğunu bilmelisiniz. Her kamera her teleskop ile uyuşmuyor. Bunun neticesinde yıldızlarınız çok patlak veya çok sönük çıkıyor, sinyal gürültü oranınız da düşüyor.

Gerçi bu vereceğim rakamlar bu işe ilk başlayanlar için önemli olmayabilir, çünkü ilk çekimlerinizde elde edeceğiniz güzel görüntüler sizleri zaten memnun edebiliyor ancak zaman geçtikçe başta yaptığınız yanlış tercihin sonradan size masraf çıkarabileceğini göz önünde bulundurmakta fayda var.

Elinizdeki kameranın teleskobunuz ile uyumunu görüntü ölçeği (image scale) oranı ile belirliyoruz. Bu oran bize piksel başına düşen ark saniye cinsinden alanı gösteriyor. Bu alanın oranları bize yıldız boyutlarımızıdaki hata payını veriyor.

Hesap kısaca şöyle: Piksel boyutunun (um), odak uzunluğunun (mm) çarpı sihirli 206 sayısı ile çarpımıdır ve orada elde ettiğiniz değer, piksel başına ark saniyesi olacaktır. Bu değer ise ideal olarak bir ile iki arasında olmalıdır.

(piksel boyutu (um) / odak uzaklığı (mm)) x 206 = piksel başına ark saniyesi

Değerlerinizin ikiden büyük olduğunu fark ederseniz, bu, bir görüntüyü yetersiz örneklediğinizi gösterir ve yıldızlar bodur ve kare şeklinde görünmesine neden olur. Bu bir sorun olabilir veya daha sonra görüntüyü hafifçe yumuşatarak sorunu çözebilirsiniz, ancak ideali ya daha küçük bir piksel boyutu cihaz veya daha uzun odaklı bir tüp edinmektir.

Karşılaşabileceğiniz diğer bir durum ise sayının birden az çıkmasıdır. Bu, düşük pikselli bir kameranız olduğunda veya uzun bir odak uzaklığınız olduğunda görüntüyü aşırı örneklediğiniz ve görüntüde büyük veya şişkin yıldızlara sahip olunacağını bu yüzden de takip etmenin daha zor hale gelebileceğini gösteriyor.

Bu nedenle, durumu düzeltmek için ya daha büyük piksel boyutuna sahip bir kamera düşünmeniz ya da odak uzaklığını azaltmak için görüntüleme dizisine odak azaltıcı gibi bir şey eklemeniz gerekir.

Aşırı ve düşük örneklemeli yıldız görüntüleri.